Yunan besteci Eleni Karaindrou, film müziğini bir fon olmaktan çıkarıp anlatının ruhu hâline getiren ender sanatçılardandır. Theo Angelopoulos’la kurduğu uzun işbirliği, sinema tarihinin en derin yönetmen-besteci ortaklıklarından biridir. Ulysses’in Bakışı ve Sonsuzluk ve Bir Gün‘deki melodileri, tıpkı Angelopoulos’un uzun planları gibi, zamanın ağır ve melankolik akışını taşır.
Karaindrou’nun müziği “mitolojik”tir; çünkü kişisel bir hüznü kolektif, neredeyse arkaik bir yasa bağlar. Obua, akordeon ve yaylıların ağırlıklı olduğu ezgileri, Balkanların ve Akdeniz’in belleğini çağırır. Notalar, sanki yüzyılların taşıdığı bir sürgün şarkısını mırıldanır.
Onun müziğinde ilerleme değil, dönüş vardır: Aynı motif, farklı tonlarda geri gelir, tıpkı bir anının peşimizi bırakmayışı gibi. Karaindrou, film müziğinin bir süsleme değil, bir düşünme biçimi olabileceğini kanıtlar — sessizliğin ve sesin arasındaki o ince şiiri besteler.