Lukas Moodysson’ın Lilja 4-ever‘ı, izlemesi en zor filmlerden biridir; çünkü hiçbir teselli sunmaz. Eski Sovyet coğrafyasında annesi tarafından terk edilen on altı yaşındaki Lilja’nın, umutla İsveç’e gidip insan ticaretinin pençesine düşüşünü acımasız bir dürüstlükle anlatır.
Moodysson, Lilja’nın çöküşünü sansürsüz gösterirken bir yandan da onun iç dünyasına küçük kaçış anları serpiştirir: Arkadaşı Volodya ile paylaştığı oyunlar, hayal ettiği melek kanatları. Bu şefkat anları, çevredeki dehşeti daha da katlanılmaz kılar.
Film, küreselleşmenin en karanlık yüzünü —yoksul coğrafyalardan zengin coğrafyalara akan insan ticaretini— bireysel bir trajediye indirger ve tam da bu yüzden politik olur. Lilja 4-ever, seyircisini rahatsız etmeyi, uyandırmayı ve sorumluluk almaya çağırmayı seçen bir vicdan sinemasıdır.