Woody Allen denince akla nevrotik New York komedileri gelir; ama Match Point (2005), onun en soğuk, en acımasız filmidir. Londra’ya taşınan Allen, mizahı bir kenara bırakıp Dostoyevskievari bir suç ve şans hikâyesi anlatır.
Filmin merkezinde şu rahatsız edici fikir vardır: Ahlak değil, şans belirler kaderi. Bir tenis topunun filenin üstünde bir an asılı kalması gibi, hayat da bir talih oyunudur; suçlu cezalandırılmayabilir, masum ezilebilir. Allen, adaletin evrende garanti edilmediğini, buz gibi bir dürüstlükle söyler.
Yükselme hırsı, sınıf atlama arzusu ve vicdanın susturuluşu, filmi bir ahlak trajedisine dönüştürür. Match Point, Allen’ın komedyen maskesinin altındaki karamsar filozofu ortaya çıkarır; şansın, adaletten daha güçlü olduğu bir dünyanın portresini çizer.