Leos Carax, çağdaş Fransız sinemasının en tutkulu ve en aykırı sesidir. “Sinéma du look” akımıyla anılsa da, onun filmleri parlak yüzeylerin ötesinde, romantik bir çılgınlığın ve saf duygunun peşindedir. Az film çeker; ama her filmi bir olaydır.
Mauvais Sang ve Les Amants du Pont-Neuf, aşkı neredeyse ölümcül bir yoğunlukta anlatır; Carax’ın kahramanları, orta yolu bilmeyen, kendini tümüyle veren âşıklardır. Alter egosu Denis Lavant’ın bedensel, akrobatik oyunculuğu, onun sinemasının fiziksel şiiridir.
Yıllar sonra çektiği Holy Motors, sinemanın kendisine bir aşk ilanı ve bir ağıttır. Carax, ticari kaygılardan uzak, romantizmi ve deneyi bir arada tutan bir auteur olarak, sinemanın hâlâ bir tutku sanatı olabileceğini hatırlatır.