Jean Epstein, sessiz sinema döneminin en özgün kuramcı-yönetmenlerinden biridir. “Photogénie” kavramıyla, sinemanın gerçekliği kaydetmekten öte, nesnelere ve yüzlere şiirsel bir aura kattığını savundu. Ona göre kamera, dünyayı sadece göstermez; onu dönüştürür, ruhunu açığa çıkarır.
Usher’ların Çöküşü‘nde (La Chute de la maison Usher) Poe’nun atmosferini ağır çekim ve çoklu pozlamayla bir rüyaya çevirir. Britanya’daki balıkçı adalarında çektiği filmlerde ise, doğanın ve denizin ilkel gücünü neredeyse belgesel bir lirizmle kaydeder.
Epstein, hem yönetmen hem kuramcı olarak sinemanın kendine özgü bir dil, bir “makine gözü” olduğunu ilk sezenlerdendir. Bugün az anılsa da, sinemanın şiirsel imkânlarını düşünen herkes, farkında olmadan onun açtığı yoldan yürür. Sinema düşüncesinin sessiz kurucularından biridir.