Charlie Kaufman’ın yönetmen olarak ilk filmi Synecdoche, New York, ölümle takıntılı bir tiyatro yönetmeninin, kendi hayatını birebir yeniden sahnelemeye çalışırken ömrünü tüketişini anlatır. Bir depoda kurduğu dev maket, giderek gerçek şehri ve gerçek hayatı yutar.
Kaufman, sanat ile hayat, temsil ile gerçeklik arasındaki sınırı silene kadar zorlar. Caden, her şeyi anlamlandırmaya, hayatını eksiksiz temsil etmeye çalışırken yaşamayı unutur. Film, yaratma arzusunun aynı zamanda bir ölüm ertelemesi olduğunu gösterir.
Başlık, “synecdoche” (bütünü parçayla anlatma) sanatına gönderme yapar: Bir hayat, hiçbir zaman tümüyle temsil edilemez. Synecdoche, New York, ölümle yüzleşememenin, her şeyi kontrol etme arzusunun trajik bir portresi; sinemanın en cesur ve en hüzünlü varoluşsal denemelerinden biridir.