Michael Haneke’nin Benny’s Video‘su, şiddet görüntüleriyle büyüyen bir ergenin, gerçek ile temsili birbirinden ayıramaz hâle gelişini anlatır. Benny, bir hayvanın kesimini kaydeden videoyu defalarca izler; sonunda bir kızı, sırf “nasıl bir şey olduğunu görmek için” öldürür — ve elbette kaydeder.
Haneke, medya şiddetinin duyarsızlaştırıcı etkisini soğuk bir teşhirle sahneler. Benny dünyayı doğrudan değil, hep bir ekran aracılığıyla deneyimler; kamera, onunla gerçeklik arasında bir cam duvar örer. Cinayet bile, onun için bir görüntüden ibarettir.
Filmin asıl dehşeti, ailenin tepkisindedir: Ebeveynler, oğullarını korumak için olayı örtbas eder; burjuva konforu, vicdanı yener. Benny’s Video, Haneke’nin “buzullaşma üçlemesi”nin en rahatsız edici parçası; imgelerle dolu bir çağda duygunun nasıl köreldiğini gösteren bir uyarıdır.