Lars von Trier’in The Idiots‘ı (Idioterne), bir grup insanın kamusal alanda zihinsel engelliymiş gibi davranarak “içlerindeki aptalı” bulma deneyini anlatır. Dogma 95 kurallarıyla çekilen film, elde kamera, doğal ışık ve provokatif bir çıplaklıkla, burjuva uygarlığına bir başkaldırıdır.
Grubun amacı, toplumsal maskelerden, “akıllı” ve “uygun” olma baskısından kurtulmaktır. Ama von Trier bu isyanı romantikleştirmez; deneyin sınırlarını, ikiyüzlülüğünü ve bedelini de gösterir. Gerçekten özgür olmak mı, yoksa sadece rol yapmak mı? Filmin can alıcı sorusu budur.
Final, tüm oyunu bir sınava dönüştürür: İçindeki aptalı gerçek hayatına taşıyabilen tek kişi kim? The Idiots, Erasmus’un “Deliliğe Övgü”sünü çağıran bir provokasyon; normalliğin dayattığı zincirlere karşı rahatsız edici ama sarsıcı bir özgürlük denemesidir.