Abbas Kiarostami, İran sinemasını dünya haritasına yazan, gerçek ile kurmaca arasındaki sınırı en zarif biçimde bulanıklaştıran yönetmendir. Kirazın Tadı ile Cannes’da Altın Palmiye kazandı; Zeytinlikler Altında ve Arkadaşımın Evi Nerede? ile çocukların ve köylülerin dünyasını şiirsel bir sadelikle anlattı.
Kiarostami’nin sineması, zikzaklı yollar, arabalar ve uzun konuşmalarla örülüdür. Profesyonel olmayan oyuncular, gerçek mekânlar ve minimal olay örgüsü, onun filmlerine belgesel bir gerçeklik katar; ama her zaman bir soru, bir felsefe gizlidir. “Sinema, seyircinin tamamlayacağı boşluklar bırakmalıdır” derdi.
Şair, fotoğrafçı ve yönetmen olan Kiarostami, hayat ile ölüm, gerçek ile temsil üzerine sakin ama derin bir meditasyon kurdu. Godard onun için “Sinema Griffith ile başlar, Kiarostami ile biter” demişti. O, sadeliğin en büyük ustalık olabileceğini kanıtladı.