Rainer Werner Fassbinder, on üç yılda kırktan fazla film çeken, Yeni Alman Sineması’nın en üretken ve en yorulmaz ismiydi. Hollywood melodramını —özellikle Douglas Sirk’i— eleştirel bir araca dönüştürdü; duygusal hikâyeler aracılığıyla Almanya’nın sınıf, ırk ve iktidar sorunlarını teşhir etti.
Korku Ruhu Yer Bitirir, yaşlı bir Alman kadınla genç bir Faslı göçmenin aşkı üzerinden önyargıyı ve yalnızlığı işler. Maria Braun’un Evliliği ise savaş sonrası Almanya’nın “mucize”sini bir kadının yükselişi ve çöküşü üzerinden anlatır. Fassbinder’in karakterleri hep bir bağımlılık ve iktidar ilişkisinin içinde ezilir.
Otuz altı yaşında ölen Fassbinder, kısa ama yoğun kariyerinde sinemayı bir toplumsal ameliyat masasına çevirdi. Melodramın duygusal gücünü politik bir keskinlikle birleştiren o, Almanya’nın kendi geçmişiyle yüzleşmesinin en dürüst aynalarından birini tuttu.