Sam Bottoms, sinema tarihine adını en çok Francis Ford Coppola’nın Kıyamet Şimdi‘sindeki (Apocalypse Now) genç asker Lance rolüyle yazdırdı. Sörfçü Lance, savaşın cehennemi içinde giderek uyuşan, gerçeklikle bağını yitiren bir kuşağın temsilcisiydi. Apocalypse Now‘ın Vietnam ormanlarında, LSD ve savaşın sisi…
Woody Allen denince akla nevrotik New York komedileri gelir; ama Match Point (2005), onun en soğuk, en acımasız filmidir. Londra’ya taşınan Allen, mizahı bir kenara bırakıp Dostoyevskievari bir suç ve şans hikâyesi anlatır. Filmin merkezinde şu rahatsız edici fikir vardır:…
Lars von Trier, çağdaş sinemanın en provokatif ve en kışkırtıcı yönetmenidir. Dogma 95 manifestosuyla sinemayı sadeliğe çağırdı, sonra da her filmiyle kendi kurallarını yıktı. Onun sineması, seyirciyi rahatsız etmeyi bir ahlaki görev sayar. Manderlay (2005), Amerika üçlemesinin ikinci filmi olarak,…
Michael Haneke, çağdaş sinemanın en rahatsız edici ahlakçısıdır. “Buzullaşma üçlemesi” olarak anılan Yedinci Kıta (1989), Benny’s Video (1992) ve 71 Fragments (1994) ile modern Avrupa’nın duygusal donuşunu, şiddetin sıradanlaşmasını ve medyanın aracılığıyla köreltilen vicdanı anlatır. Haneke şiddeti asla estetize etmez;…
Michelangelo Antonioni portresi: iletişimsizlik, boşluk ve modernist sinemanın dili.
Ömer Kavur portresi: Anayurt Oteli ve Gizli Yüz'le kurulan bir kimlik, bellek ve zaman sineması.
Wim Wenders'ın belgeselciliği üzerine: yol, bakış ve Buena Vista Social Club'tan Pina'ya.
Bahman Ghobadi portresi: Kürt sineması, sınır coğrafyası ve çocukların gözünden savaş.