Steve McQueen’in ilk filmi Hunger, 1981’de Kuzey İrlandalı mahkûm Bobby Sands’in öncülük ettiği ölüm orucunu anlatır. Film, sözü en aza indirir; bedenin kendisini bir direniş ve bir dil hâline getirir. McQueen, görsel sanatçı kökeninden gelen bir titizlikle, hapishanenin şiddetini ve…
Wim Wenders’ın Paris, Texas‘ı, çölde sessizce yürüyen bir adamla açılır: Yıllar önce ailesini terk eden, hafızasını ve sesini yitirmiş Travis. Film, onun oğluyla ve sonra eski karısıyla yeniden bağ kurma çabasını, Amerikan manzarasının uçsuz bucaksızlığında anlatır. Robby Müller’in kamerası, neon…
Nuri Bilge Ceylan’ın Üç Maymun‘u, bir yalanın bir aileyi nasıl çürüttüğünü, “görmedim, duymadım, bilmiyorum” üçlüsünün ahlaki bedelini anlatır. Patronunun suçunu para karşılığı üstlenen bir şoförün ailesi, sustukça çürür. Ceylan, bu filmde daha önceki minimalizmini bir aile melodramının gerilimiyle birleştirir. Boğucu…
David Fincher’ın Dövüş Kulübü‘sü, tüketim toplumunda kimliğini yitiren modern erkeğin öfkesini bir kült patlamaya dönüştürür. İsimsiz anlatıcının, karizmatik Tyler Durden’la kurduğu dostluk, giderek bir anarşist harekete evrilir. Film, IKEA kataloglarıyla tanımlanan bir hayatın boşluğunu, şiddet ve kendini yıkım yoluyla doldurmaya…
Der Untergang üzerinden belgesel ile kurmacanın sınırı, canlandırmanın etiği ve tanıklık kavramı üzerine bir deneme.
Nuri Bilge Ceylan'ın Uzak filmi üzerine: mesafe, yalnızlık ve taşra-kent gerilimi.
Mike Nichols’un 1967 tarihli The Graduate’i, sinema tarihinin en “mutlu” görünen ama aslında hiç mutlu olmayan finallerinden birine sahip. Benjamin, Elaine’in düğününü basar, camı yumruklayıp “Elaine!” diye bağırır, ikisi kiliseden kaçıp bir otobüse atlar — klasik Hollywood’un aşk kazanır formülü…
Aşağıdaki söyleşi, gerçek bir röportaj değil; sinema üzerine düşünmeyi teşvik etmek amacıyla kurgulanmış hayali bir diyalogdur. Soru: Bir arkadaşım geçen gün izleyeceğim filmin sonunu anlattı, günüm mahvoldu. Spoiler almak bir filmi gerçekten “bozar” mı, yoksa bu sadece bizim abarttığımız bir…
Bir kadın patates soyar. Kamera hiç kesmeden, hiç yaklaşmadan onu izler. Dakikalar geçer, hiçbir şey “olmaz” — ta ki her şeyin aslında çoktan olmakta olduğunu fark edene kadar. Belçikalı yönetmen Chantal Akerman’ın sineması, izleyiciyi tam da bu fark ediş anına…
Bir saat kaç kere durabilir? Wong Kar-wai’nin sinemasında zaman hiç düz akmaz; bazen donar, bazen tekrar tekrar aynı ana geri döner, bazen de bir sigara dumanı kadar hızlı dağılır. Hong Kong sinemasının en özgün sesi olan Wong, olay örgüsünden çok…
Bir film karakterinin ne yediğini nadiren hatırlarız — ama bazı filmlerde, o yemek sahnesinin kendisi, koca bir hikâyenin tüm ağırlığını taşır. Sinema, yemeği bir ihtiyaç olarak değil, bir dil olarak keşfettiğinde, sofra masası da en yoğun duygusal sahnelerin geçtiği bir…
Tokyo Hikayesi üzerine yazımızda bir ailenin dağılışını, bağırmadan, büyük jestlere başvurmadan anlatan bir filmden söz etmiştik. O sükûneti mümkün kılan yönetmen, Japon sinemasının belki de en disiplinli, en tanınabilir üslubuna sahip ismiydi: Yasujirō Ozu. Kırk yılı aşkın kariyeri boyunca neredeyse…
Kültür, sanat, sinema dünyası ve kaliteli dijital içeriklerin buluşma noktası olan sinemadefteri.com, kullanıcılarına ilham veren ve rehberlik eden nitelikli yazılar sunmaktadır. İnternet dünyasının sunduğu geniş spektrumlu eğlence alternatifleri arasında, kullanıcıların sorunsuz bir şekilde platformlara entegre olması büyük bir önem arz…
Bir yüzün yarısı aydınlıkta, yarısı karanlıkta kaldığında, o yüz artık tek bir şey anlatmıyor — iki şey anlatıyor. Sinema, ışığı bir görünürlük aracı olarak değil, bir anlatı aracı olarak keşfettiği andan itibaren, gölge de kendi başına bir karakter hâline geldi.…
Guido Anselmi, yeni bir film çekmek üzeredir ama elinde ne bir senaryo ne de bir fikir vardır. Set kurulmuş, oyuncular sözleşmiş, prodüktör parayı harcamış — ve yönetmen, kendi filminin ortasında, ne çekeceğini bilmeyen bir adam olarak dolaşıyor. Fellini’nin 8½’i, bir…
Sinema, icat edildiği ilk günden bu yana sadece bir eğlence aracı değil, aynı zamanda toplumun kolektif hafızasını yansıtan, korkularımızı, arzularımızı ve geleceğe dair kaygılarımızı beyaz perdeye taşıyan en güçlü anlatı sanatı olmuştur. Sinema tarihi incelendiğinde, belirli türlerin popülerlik kazandığı, evrimleştiği…